Het staat al helemaal kant en klaar op de pc, dus als het goed is, hoef ik alleen de knippen en te plakken.
(maar het plaatsen van dit bericht ging al meteen fout, waar is mijn concept...
)
Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
15 berichten
• Pagina 1 van 1
Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door Marian » zo jan 24, 2010 4:35 pm
Zo, hehe, eindelijk dan het beloofde reisverslag.
Het staat al helemaal kant en klaar op de pc, dus als het goed is, hoef ik alleen de knippen en te plakken.
(maar het plaatsen van dit bericht ging al meteen fout, waar is mijn concept... )
Het staat al helemaal kant en klaar op de pc, dus als het goed is, hoef ik alleen de knippen en te plakken.
(maar het plaatsen van dit bericht ging al meteen fout, waar is mijn concept...
)
We are all but images of our time
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Dag 1
door Marian » zo jan 24, 2010 4:36 pm
Dag 1
Het vertrek
Dit jaar ging de reis via Zurich en gelukkig voorspoediger dan de trip van vorig jaar. In Zurich ging het vervoer van de ene terminal naar de ander via een blinde trein en met koeiengeloei op de achtergrond. Wij zaten eerste klas, met een schitterend uitzicht op de tunnel. Ik zal later wel een YouTube filmpje linken dat we hier gemaakt hebben.
Dit jaar ook even opgelet om wat foto’s te kunnen maken van hoe idioot mensen gekleed gaan in Egypte. De toeristen, bedoel ik dan! Dit is er een van, deze dame heeft in deze outfit de vlucht van Cairo naar Luxor gemaakt!
In Cairo moesten we dus ook overstappen. Gelukkig niet via een andere terminal, zoals we eigenlijk dachten. Alles leek goed te gaan, totdat er bagage van mijn nichtje bleek te ontbreken… we zijn toch maar doorgevlogen naar Luxor. De veiligheidsinstructies in het vliegtuig van Egyptair beperkten zich tot: ‘leest u vooral het boekje even door’….maar dan in gebroken Engels.
In Luxor werden we opgewacht door een taxi die ons naar het hotel vervoerde. Een kort ritje naar een schitterend hotel (het Winter Palace Pavillon).
De frisse geur van exotische bloemen en gekwetter van vrolijke vogels kwam ons tegemoet in de door lampen verlichte tuin. De bedienden zagen er zeer indrukwekkend uit, met een Fez op hun hoofd.
De kamer en het uitzicht voldeden absoluut.
We besloten het avondmaal te nuttigen bij een restaurantje aan de Nijl, El Kababgy, waar we meteen voor de kofta gingen en een emailadres van een overijverige ober scoorden. Het uitzicht en de atmosfeer brachten ons al meteen in de vakantiestemming.
Het vertrek
Dit jaar ging de reis via Zurich en gelukkig voorspoediger dan de trip van vorig jaar. In Zurich ging het vervoer van de ene terminal naar de ander via een blinde trein en met koeiengeloei op de achtergrond. Wij zaten eerste klas, met een schitterend uitzicht op de tunnel. Ik zal later wel een YouTube filmpje linken dat we hier gemaakt hebben.
Dit jaar ook even opgelet om wat foto’s te kunnen maken van hoe idioot mensen gekleed gaan in Egypte. De toeristen, bedoel ik dan! Dit is er een van, deze dame heeft in deze outfit de vlucht van Cairo naar Luxor gemaakt!
In Cairo moesten we dus ook overstappen. Gelukkig niet via een andere terminal, zoals we eigenlijk dachten. Alles leek goed te gaan, totdat er bagage van mijn nichtje bleek te ontbreken… we zijn toch maar doorgevlogen naar Luxor. De veiligheidsinstructies in het vliegtuig van Egyptair beperkten zich tot: ‘leest u vooral het boekje even door’….maar dan in gebroken Engels.
In Luxor werden we opgewacht door een taxi die ons naar het hotel vervoerde. Een kort ritje naar een schitterend hotel (het Winter Palace Pavillon).
De frisse geur van exotische bloemen en gekwetter van vrolijke vogels kwam ons tegemoet in de door lampen verlichte tuin. De bedienden zagen er zeer indrukwekkend uit, met een Fez op hun hoofd.
De kamer en het uitzicht voldeden absoluut.
We besloten het avondmaal te nuttigen bij een restaurantje aan de Nijl, El Kababgy, waar we meteen voor de kofta gingen en een emailadres van een overijverige ober scoorden. Het uitzicht en de atmosfeer brachten ons al meteen in de vakantiestemming.
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Dag 2
door Marian » zo jan 24, 2010 4:37 pm
Dag 2
Karnak.
Omdat het loeiheet was in Luxor, (tegen de 40graden!), hadden we besloten vroeg op te staan. En dan maar ‘s middags weer even naar bed. Op die manier is het net of je 2x zoveel dagen hebt!
Vandaag dus richting Karnak. Uitgebreid door de indrukwekkend grote tempel gewandeld, de graffiti van Champollion opgespoord en wat gedronken aan het ‘Heilige Meer’.
Met een caleche weer terug naar het hotel. Toch wel grappig, zo’n toeristenvervoer. Allemaal even leuk en kleurig versierd.
Een heerlijke roomservice en een welverdiende siesta.
Tijdens die siesta werden we wakker gebeld. De koffer was terecht!!
Helaas kwamen ze die niet brengen en dus moesten wij op naar het vliegveld. Dat was dus gelukkig niet zo ver weg. Mijn nichtje d’r hoop dat het even ‘hup koffer ophalen en weer terug’ zou worden, werd al snel de grond in geboord, want het duurde nogal voor we duidelijk konden maken wat we kwamen doen en nog langer voordat de koffer was gelokaliseerd.
De taxichauffeur had die tijd benut met een middaggebed en vervoerde ons graag terug.
En mijn nichtje kon weer heerlijk genieten van haar eigen spulletjes.
Die avond nog een avontuurlijk taxiritje naar het dierenhospitaal, maar ‘the doctor is out’….
Uiteindelijk toch maar de spulletjes meteen afgegeven, al kostte het wel wat overredingskracht om de verzorger te overtuigen ze vast aan te nemen. We vonden het zonde van onze korte tijd daar om nog eens die rit te maken. Trouwens elke keer weer een avontuur om in een taxi te zitten die eigenlijk niet snapt waar je nou heen wilt….
Daarna naar het kleine Luxormuseum en een wandeling door de toeristenbazaar.
Waar we, na geweldig afdingen op een mooie waterpijp (mijn nichtje had besloten dat ze een waterpijp wilde kopen voor haar vader. En ja, we zagen al snel een hele mooie. ‘Nou, doe je best,’ was mijn advies. ‘Okay.’ Dus wij naar binnen. Zij; ‘Hoe duur is die shisha?’ De verkoper: ’20 lire’. Zij: ‘Okay.’ Ik dacht dat ik in mijn broek pieste van het lachen en ook de verkoper kon zijn lol niet op! Het erge was, dat hij geen 20 lire had gezegd, wat ik had verstaan en waarvan ik ook zoiets had van ‘nou, daar valt ook niet veel op af te dingen’, maar dat hij 20 euro had gezegd!! Mijn nichtje had dit gelukkig wel goed verstaan en was evenzogoed tevreden. ‘Thuis kosten ze wel 50 euro, hoor! Nou ja, ik nou eenmaal niet afdingen…’ Nee, dat bleek!), naast allerlei extra’s als tabak etc. ook nog een gezellige les kregen in het roken van zo’n ding.
Begeleid door het levensverhaal van de jonge verkoper, die ooit 2 weken in London had vertoefd voor een stage van zijn politie opleiding, maar die de kou daar niet had aangekund. Nu genoot hij nog van zijn vrije leventje, want als je eenmaal getrouwd bent, “dan kletst je vrouw je de oren van je kop”. Die mag immers het huis niet meer uit, tegen die tijd……??!!
Wat een cultuur….
Verder door de bazaar, waar we constant werden lastig gevallen met ‘No Hassle! No Hassle!’ Ze hadden daar zelfs allemaal bordjes in de etalage staan met die boodschap, maar wat het betekent, dat hebben ze nog niet begrepen!
Daarna gegeten in een restaurant met een binnentuintje, Hamees, terwijl we eigenlijk de ingang van Ali Babi zochten. Ik vond dit wel een gezellige stek. De ober had een oude tattoo op zijn pols, en toen we er naar vroegen, bleek hij Christen te zijn. En elke Christen in Egypte krijgt volgens hem snel na de geboorte een tattoo van een kruis op zijn arm.
http://www.luxortraveltips.com/eating/hamees.htm
Karnak.
Omdat het loeiheet was in Luxor, (tegen de 40graden!), hadden we besloten vroeg op te staan. En dan maar ‘s middags weer even naar bed. Op die manier is het net of je 2x zoveel dagen hebt!
Vandaag dus richting Karnak. Uitgebreid door de indrukwekkend grote tempel gewandeld, de graffiti van Champollion opgespoord en wat gedronken aan het ‘Heilige Meer’.
Met een caleche weer terug naar het hotel. Toch wel grappig, zo’n toeristenvervoer. Allemaal even leuk en kleurig versierd.
Een heerlijke roomservice en een welverdiende siesta.
Tijdens die siesta werden we wakker gebeld. De koffer was terecht!!
Helaas kwamen ze die niet brengen en dus moesten wij op naar het vliegveld. Dat was dus gelukkig niet zo ver weg. Mijn nichtje d’r hoop dat het even ‘hup koffer ophalen en weer terug’ zou worden, werd al snel de grond in geboord, want het duurde nogal voor we duidelijk konden maken wat we kwamen doen en nog langer voordat de koffer was gelokaliseerd.
De taxichauffeur had die tijd benut met een middaggebed en vervoerde ons graag terug.
En mijn nichtje kon weer heerlijk genieten van haar eigen spulletjes.
Die avond nog een avontuurlijk taxiritje naar het dierenhospitaal, maar ‘the doctor is out’….
Uiteindelijk toch maar de spulletjes meteen afgegeven, al kostte het wel wat overredingskracht om de verzorger te overtuigen ze vast aan te nemen. We vonden het zonde van onze korte tijd daar om nog eens die rit te maken. Trouwens elke keer weer een avontuur om in een taxi te zitten die eigenlijk niet snapt waar je nou heen wilt….
Daarna naar het kleine Luxormuseum en een wandeling door de toeristenbazaar.
Waar we, na geweldig afdingen op een mooie waterpijp (mijn nichtje had besloten dat ze een waterpijp wilde kopen voor haar vader. En ja, we zagen al snel een hele mooie. ‘Nou, doe je best,’ was mijn advies. ‘Okay.’ Dus wij naar binnen. Zij; ‘Hoe duur is die shisha?’ De verkoper: ’20 lire’. Zij: ‘Okay.’ Ik dacht dat ik in mijn broek pieste van het lachen en ook de verkoper kon zijn lol niet op! Het erge was, dat hij geen 20 lire had gezegd, wat ik had verstaan en waarvan ik ook zoiets had van ‘nou, daar valt ook niet veel op af te dingen’, maar dat hij 20 euro had gezegd!! Mijn nichtje had dit gelukkig wel goed verstaan en was evenzogoed tevreden. ‘Thuis kosten ze wel 50 euro, hoor! Nou ja, ik nou eenmaal niet afdingen…’ Nee, dat bleek!), naast allerlei extra’s als tabak etc. ook nog een gezellige les kregen in het roken van zo’n ding.
Begeleid door het levensverhaal van de jonge verkoper, die ooit 2 weken in London had vertoefd voor een stage van zijn politie opleiding, maar die de kou daar niet had aangekund. Nu genoot hij nog van zijn vrije leventje, want als je eenmaal getrouwd bent, “dan kletst je vrouw je de oren van je kop”. Die mag immers het huis niet meer uit, tegen die tijd……??!!
Wat een cultuur….
Verder door de bazaar, waar we constant werden lastig gevallen met ‘No Hassle! No Hassle!’ Ze hadden daar zelfs allemaal bordjes in de etalage staan met die boodschap, maar wat het betekent, dat hebben ze nog niet begrepen!
Daarna gegeten in een restaurant met een binnentuintje, Hamees, terwijl we eigenlijk de ingang van Ali Babi zochten. Ik vond dit wel een gezellige stek. De ober had een oude tattoo op zijn pols, en toen we er naar vroegen, bleek hij Christen te zijn. En elke Christen in Egypte krijgt volgens hem snel na de geboorte een tattoo van een kruis op zijn arm.
http://www.luxortraveltips.com/eating/hamees.htm
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Dag 3
door Marian » zo jan 24, 2010 4:40 pm
Dag 3
De Westoever.
Weer vroeg op en met de veerpont naar de overkant. We waren natuurlijk meteen gespot toen we het hotel uitkwamen. Er zijn hele netwerken voor het werven van loslopende toeristen die wellicht een taxi nodig hebben. En dus nog voor we goed en wel uit het hotel waren, werden we al gekoppeld aan een taxi. Met als chauffeur: Mr Kind.
Die bracht ons naar de Vallei der Koningen, waar we teveel graven hebben bezocht. Jammer genoeg waren alle graven die op het verlanglijstje stonden net gesloten. Behalve die van Toet, natuurlijk.
Het was er druk, heet en vermoeiend. Maar ook weer zeer indrukwekkend.
Een blik naar de indrukwekkende bergen was genoeg ons te overtuigen daar niet overheen te gaan wandelen. Dit was ik oorspronkelijk wel van plan was geweest, maar het was absoluut te warm voor dat soort ondernemingen en dus weer op naar de taxi en zo naar de tempel van Hatshepsut.
Gevolgd door een drankje in een zeer druk tentje en een uitdagende wandeling door de kleine toeristenbazaar……Maar, we hebben het gered! (ook hier volgt wellicht een YouTube)
Wederom een siesta en een lunch aan het zwembad.
Daarna op naar het mummificatiemuseum, waar allerlei mummies van dieren lagen. Katten, krokodillen en ook apen, geloof ik.
En een mensenmummie van een zeer dikke manspersoon. We dachten eerst dat het een nepperd was, maar het bleek een of andere generaal te zijn.
Die avond vonden we wel de ingang van Ali Baba, ook een gezellig balkonrestaurantje met heerlijk versgeperst mangosap. Jonge hippe obers en een levendig uitzicht.
http://www.luxortraveltips.com/eating/alibaba.htm
De Westoever.
Weer vroeg op en met de veerpont naar de overkant. We waren natuurlijk meteen gespot toen we het hotel uitkwamen. Er zijn hele netwerken voor het werven van loslopende toeristen die wellicht een taxi nodig hebben. En dus nog voor we goed en wel uit het hotel waren, werden we al gekoppeld aan een taxi. Met als chauffeur: Mr Kind.
Die bracht ons naar de Vallei der Koningen, waar we teveel graven hebben bezocht. Jammer genoeg waren alle graven die op het verlanglijstje stonden net gesloten. Behalve die van Toet, natuurlijk.
Het was er druk, heet en vermoeiend. Maar ook weer zeer indrukwekkend.
Een blik naar de indrukwekkende bergen was genoeg ons te overtuigen daar niet overheen te gaan wandelen. Dit was ik oorspronkelijk wel van plan was geweest, maar het was absoluut te warm voor dat soort ondernemingen en dus weer op naar de taxi en zo naar de tempel van Hatshepsut.
Gevolgd door een drankje in een zeer druk tentje en een uitdagende wandeling door de kleine toeristenbazaar……Maar, we hebben het gered! (ook hier volgt wellicht een YouTube)
Wederom een siesta en een lunch aan het zwembad.
Daarna op naar het mummificatiemuseum, waar allerlei mummies van dieren lagen. Katten, krokodillen en ook apen, geloof ik.
En een mensenmummie van een zeer dikke manspersoon. We dachten eerst dat het een nepperd was, maar het bleek een of andere generaal te zijn.
Die avond vonden we wel de ingang van Ali Baba, ook een gezellig balkonrestaurantje met heerlijk versgeperst mangosap. Jonge hippe obers en een levendig uitzicht.
http://www.luxortraveltips.com/eating/alibaba.htm
Laatst bijgewerkt door Marian op zo jan 24, 2010 7:04 pm, in totaal 1 keer bewerkt.
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Dag 4
door Marian » zo jan 24, 2010 4:42 pm
Dag 4
Medinet Haboe met de tempel van Ramses III.
We besloten dit keer met een klein bootje over te steken en kozen een mank mannetje uit om ons te vervoeren. Weer werden we vergezeld door iemand die een taxi voor ons wilde regelen. Die kwam verdacht bekend voor en ja hoor, we werden weer aan Mr Kind gekoppeld, die toch wel beledigd was dat we hem niet meteen gebeld hadden. Maar goed, we kwamen een prijs overeen en we werden op onze bestemming afgeleverd. Om toch eerst het levensverhaal van de chauffeur te moeten aanhoren. Hoe hij met een Engelse getrouwd was geweest en weer gescheiden. Hoe zij kort daarna door een ongeluk om het leven was gekomen. Hoe hij nu vastbesloten was om nogmaals met een westerse vrouw te trouwen….wierp hij ons ook nog een hoopvolle blik toe??
No way, buster!
Die middag brachten we lekker decadent aan het zwembad door, met ‘Allah Akbah’ a capella op de achtergrond.
En een massage maakte de luie middag compleet. Dat was trouwens nog een hele ervaring. De meiden hadden ons geworven door tijdens een wandeling langs het zwembad iedereen op de mogelijkheid tot massage te wijzen. We konden tegelijkertijd. Mijn masseuse was een jonge meid, met een mobieltje onder haar hoofddoek geklemd. Non-stop kwetterde ze tijdens de massage in dat apparaat. Steeds heftiger werd het gesprek en steeds heftiger mijn irritatie. Ik was bijna van plan er wat van te zeggen, toen ik ineens een traan op mijn arm voelde vallen….Op dat moment wist ik niet meer wat ik er mee aan moest en heb het maar zo gelaten. Liefdesverdriet, zo luidde mijn wijze diagnose. De massages waren lekker, maar een fooi zat er niet in. Al heb ik het meisje, niet ouder dan mijn nichtje, nog wel sterkte gewenst.
Die avond wilden we een internetcafe opzoeken dat het beter deed dan dat op de zolder van Aboudy bookshop, overigens zeer de moeite van een bezoek waard. Het werd een zaakje aan de overkant van Puddle Duck. Het internet deed het redelijk, maar het was wel een sauna in dat zaakje. De wandeling die kant op vond ik erg leuk. Even weg van die onwijs drukke boulevard, waar je als toerist bijna geen stap kunt verzetten zonder van alles aangeboden te krijgen. Good price, just for you…
Gedineerd in Puddle Duck, zeer pink, zeer lekker en echt leuk. Absoluut een aanrader.
http://www.luxortraveltips.com/eating/puddleduck.htm
Aangezien het heen nogal ver lopen was geweest, besloten we terug een taxi te nemen. Al zoekend door de met kerstlichtjes versierde straten kwamen we bij een zeer jonge knul uit, maar hij bleek toch een rijbewijs te hebben en bracht ons voor een prikkie naar de tempel van Karnak, waar we de lichtshow gingen bekijken.
We werden met licht en verhaal door de tempel geleid. Het leek eerst nogal saai, al verlevendigde een ontmoeting met een heuse schorpioen onze avond wel. Wij sprongen in de lucht en de Engelsman achter ons stampte vol overtuiging op de plek waar het beest gesignaleerd was. Ah gossie….
Gelukkig zagen we geen schorpioenenmummie, dus het beest heeft het incident misschien toch overleefd.
De tocht ging langs een gevallen naald van Hatshepsut en eindelijk mochten we zitten. Op een tribune achter het Heilige Meer.
Al met al was het toch wel indrukwekkend.
Medinet Haboe met de tempel van Ramses III.
We besloten dit keer met een klein bootje over te steken en kozen een mank mannetje uit om ons te vervoeren. Weer werden we vergezeld door iemand die een taxi voor ons wilde regelen. Die kwam verdacht bekend voor en ja hoor, we werden weer aan Mr Kind gekoppeld, die toch wel beledigd was dat we hem niet meteen gebeld hadden. Maar goed, we kwamen een prijs overeen en we werden op onze bestemming afgeleverd. Om toch eerst het levensverhaal van de chauffeur te moeten aanhoren. Hoe hij met een Engelse getrouwd was geweest en weer gescheiden. Hoe zij kort daarna door een ongeluk om het leven was gekomen. Hoe hij nu vastbesloten was om nogmaals met een westerse vrouw te trouwen….wierp hij ons ook nog een hoopvolle blik toe??
No way, buster!
Die middag brachten we lekker decadent aan het zwembad door, met ‘Allah Akbah’ a capella op de achtergrond.
En een massage maakte de luie middag compleet. Dat was trouwens nog een hele ervaring. De meiden hadden ons geworven door tijdens een wandeling langs het zwembad iedereen op de mogelijkheid tot massage te wijzen. We konden tegelijkertijd. Mijn masseuse was een jonge meid, met een mobieltje onder haar hoofddoek geklemd. Non-stop kwetterde ze tijdens de massage in dat apparaat. Steeds heftiger werd het gesprek en steeds heftiger mijn irritatie. Ik was bijna van plan er wat van te zeggen, toen ik ineens een traan op mijn arm voelde vallen….Op dat moment wist ik niet meer wat ik er mee aan moest en heb het maar zo gelaten. Liefdesverdriet, zo luidde mijn wijze diagnose. De massages waren lekker, maar een fooi zat er niet in. Al heb ik het meisje, niet ouder dan mijn nichtje, nog wel sterkte gewenst.
Die avond wilden we een internetcafe opzoeken dat het beter deed dan dat op de zolder van Aboudy bookshop, overigens zeer de moeite van een bezoek waard. Het werd een zaakje aan de overkant van Puddle Duck. Het internet deed het redelijk, maar het was wel een sauna in dat zaakje. De wandeling die kant op vond ik erg leuk. Even weg van die onwijs drukke boulevard, waar je als toerist bijna geen stap kunt verzetten zonder van alles aangeboden te krijgen. Good price, just for you…
Gedineerd in Puddle Duck, zeer pink, zeer lekker en echt leuk. Absoluut een aanrader.
http://www.luxortraveltips.com/eating/puddleduck.htm
Aangezien het heen nogal ver lopen was geweest, besloten we terug een taxi te nemen. Al zoekend door de met kerstlichtjes versierde straten kwamen we bij een zeer jonge knul uit, maar hij bleek toch een rijbewijs te hebben en bracht ons voor een prikkie naar de tempel van Karnak, waar we de lichtshow gingen bekijken.
We werden met licht en verhaal door de tempel geleid. Het leek eerst nogal saai, al verlevendigde een ontmoeting met een heuse schorpioen onze avond wel. Wij sprongen in de lucht en de Engelsman achter ons stampte vol overtuiging op de plek waar het beest gesignaleerd was. Ah gossie….
Gelukkig zagen we geen schorpioenenmummie, dus het beest heeft het incident misschien toch overleefd.
De tocht ging langs een gevallen naald van Hatshepsut en eindelijk mochten we zitten. Op een tribune achter het Heilige Meer.
Al met al was het toch wel indrukwekkend.
Laatst bijgewerkt door Marian op zo jan 24, 2010 7:04 pm, in totaal 1 keer bewerkt.
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Dag 5
door Marian » zo jan 24, 2010 4:44 pm
Dag 5
De graven van de Nobelen.
Onze poging om zelf een taxi te regelen, mislukte jammerlijk. Wel hadden we weer dezelfde manke bootman en konden we een taxi-pimp afbluffen met de boodschap dat we al een taxi geregeld hadden.
Maar de telefoontechniek van tegenwoordig had ons achterhaald en Mr Kind stond al op zijn paasbest op ons te wachten.
Alweer boos dat we hem niet gebeld hadden. Was hij soms geen goede taxichauffeur???
Vast wel. Kon hij ons de graven aanwijzen? Natuurlijk! Hij verstond zijn vak toch zeker!!
Zonder over de prijs te praten, reed hij ons naar het terrein, ondertussen zijn ogen hebberig op de schriftjes en pennen die we bij ons hadden voor de lokale kinderen. Om zijn aandeel zeker te stellen, gaf hij ons vast wat scarabees.
Maar de graven aanwijzen, nee, dat deed ie niet. Daar moesten we dus iemand anders voor inhuren die ons over de kale vlakte rondleidde.
Nog niet zo lang geleden stond het hier volgebouwd met bouwvallige huisjes, maar de regering heeft de bewoners met harde hand verwijderd. Veel last van bedelende kinderen hadden we dan ook niet, maar gelukkig konden we er wel een paar blij maken met onze spulletjes.
Mr Kind was iets minder blij, want hij had gehoopt dat er meer voor hem over zou zijn. Nou ja, voor de kinderen van zijn zus, althans.
En toen wilden we ook nog eens naar een papyruswinkel van onze keus, en niet de zijne….hhmm, geen goede dag voor hem.
De papyruswinkel was lekker koel, de thee lekker warm en de mensen lekker rustig. Een luxe in Luxor.
We verzochten Mr Kind ons af te zetten bij het Nile Valley Hotel, waar we nog even wat wilde drinken. De goede man kreeg minder geld dan de dag ervoor en werd zeer boos. Het kostte wat moeite hem te overtuigen dat het vervoer ook korter had geduurd en dat hij niet als gids had willen spelen….Zijn hoop om de rest van de dag vrijaf te kunnen nemen, was waarschijnlijk de grond in geboord. Arme man…
Met een milkshake genoten we van het uitzicht over de Nijl. De ober kwam mededelen dat onze bootman al op ons stond te wachten, maar die hadden we zelf ook al gesignaleerd.
Je kunt in Luxor echt niet anoniem de straat op!
Na een wat langer tochtje met de boot, langs bananeneiland en vooral langs een hoop afval in de Nijl, besloten we op een andere plek uit te stappen om wat geld te kunnen pinnen.
Of dat nu wel zo slim was…We moesten over een muur klimmen om weer op de straat te komen en werden prompt op onze vingers getikt door een politieagent.
Die avond zijn we weer naar het Nile Valley Hotel gegaan om tijdens het avondeten te genieten van de verlichte Luxortempel. Nou ja, het uitzicht viel een beetje tegen, want de tempel herkenden we nauwelijks.
En de duif bleek toch nog weerspannig….
De rest van de avond nog even door de tempel bij nacht gewandeld, wat erg indrukwekkend was en ook voor mij een primeur. Terug nogmaals langs de toeristenbazaar, waar een henna tattoo helaas niet doorging omdat broerlief van de winkelier niet op kwam dagen (dat was de tattoo-artiest). Wel wat kettinkjes gekocht en een Hello Kitty in hiërogliefen voor een vriendin van mijn nicht. Ik heb inmiddels een cursus hiërogliefen gedaan en weet dat wat er staat volkomen onzin is. En bovendien was een van de tekens ook nog verkeerd geplakt (in spiegelbeeld), maar ach, we hadden geen tijd meer, mijn nichtje is blij en mijn mond dus verzegeld…. mijn vingers duidelijk niet ^_^
De graven van de Nobelen.
Onze poging om zelf een taxi te regelen, mislukte jammerlijk. Wel hadden we weer dezelfde manke bootman en konden we een taxi-pimp afbluffen met de boodschap dat we al een taxi geregeld hadden.
Maar de telefoontechniek van tegenwoordig had ons achterhaald en Mr Kind stond al op zijn paasbest op ons te wachten.
Alweer boos dat we hem niet gebeld hadden. Was hij soms geen goede taxichauffeur???
Vast wel. Kon hij ons de graven aanwijzen? Natuurlijk! Hij verstond zijn vak toch zeker!!
Zonder over de prijs te praten, reed hij ons naar het terrein, ondertussen zijn ogen hebberig op de schriftjes en pennen die we bij ons hadden voor de lokale kinderen. Om zijn aandeel zeker te stellen, gaf hij ons vast wat scarabees.
Maar de graven aanwijzen, nee, dat deed ie niet. Daar moesten we dus iemand anders voor inhuren die ons over de kale vlakte rondleidde.
Nog niet zo lang geleden stond het hier volgebouwd met bouwvallige huisjes, maar de regering heeft de bewoners met harde hand verwijderd. Veel last van bedelende kinderen hadden we dan ook niet, maar gelukkig konden we er wel een paar blij maken met onze spulletjes.
Mr Kind was iets minder blij, want hij had gehoopt dat er meer voor hem over zou zijn. Nou ja, voor de kinderen van zijn zus, althans.
En toen wilden we ook nog eens naar een papyruswinkel van onze keus, en niet de zijne….hhmm, geen goede dag voor hem.
De papyruswinkel was lekker koel, de thee lekker warm en de mensen lekker rustig. Een luxe in Luxor.
We verzochten Mr Kind ons af te zetten bij het Nile Valley Hotel, waar we nog even wat wilde drinken. De goede man kreeg minder geld dan de dag ervoor en werd zeer boos. Het kostte wat moeite hem te overtuigen dat het vervoer ook korter had geduurd en dat hij niet als gids had willen spelen….Zijn hoop om de rest van de dag vrijaf te kunnen nemen, was waarschijnlijk de grond in geboord. Arme man…
Met een milkshake genoten we van het uitzicht over de Nijl. De ober kwam mededelen dat onze bootman al op ons stond te wachten, maar die hadden we zelf ook al gesignaleerd.
Je kunt in Luxor echt niet anoniem de straat op!
Na een wat langer tochtje met de boot, langs bananeneiland en vooral langs een hoop afval in de Nijl, besloten we op een andere plek uit te stappen om wat geld te kunnen pinnen.
Of dat nu wel zo slim was…We moesten over een muur klimmen om weer op de straat te komen en werden prompt op onze vingers getikt door een politieagent.
Die avond zijn we weer naar het Nile Valley Hotel gegaan om tijdens het avondeten te genieten van de verlichte Luxortempel. Nou ja, het uitzicht viel een beetje tegen, want de tempel herkenden we nauwelijks.
En de duif bleek toch nog weerspannig….
De rest van de avond nog even door de tempel bij nacht gewandeld, wat erg indrukwekkend was en ook voor mij een primeur. Terug nogmaals langs de toeristenbazaar, waar een henna tattoo helaas niet doorging omdat broerlief van de winkelier niet op kwam dagen (dat was de tattoo-artiest). Wel wat kettinkjes gekocht en een Hello Kitty in hiërogliefen voor een vriendin van mijn nicht. Ik heb inmiddels een cursus hiërogliefen gedaan en weet dat wat er staat volkomen onzin is. En bovendien was een van de tekens ook nog verkeerd geplakt (in spiegelbeeld), maar ach, we hadden geen tijd meer, mijn nichtje is blij en mijn mond dus verzegeld…. mijn vingers duidelijk niet ^_^
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Dag 6 en 7
door Marian » zo jan 24, 2010 4:45 pm
Dag 6 en 7
Tijd om afscheid te nemen van Luxor en het Winter Palace Pavillon.
We hebben echt genoten van dit mooie hotel met die sfeer van langvergane glorie. Een van de ochtenden wilden we het internet op. Dat kan in de lobby van het echte oude hotel. We moesten lang wachten op de toegangskaart voor de computer en keken onze ogen uit naar al die idioot geklede toeristen en de heuse schoenenpoetser. Een vrouw wilde op de foto met die knul, maar vertikte het om een fooi te geven. Daar waren wij nogal verontwaardigd over en ik geloof achteraf dat dat de reden was waarom we gratis op het net mochten. Echt leuk, die vriendelijke service!
Met een busje van RealLifeEgypt zijn we naar het Soma Sheraton Beach hotel gereden, aan de Rode Zee, lekker ver weg van de drukte van Hurghada.
Daar aangekomen moesten we wel wennen aan al die luxe. Overal een handtekening zetten met het kamernummer (we zaten all-inclusive, zeer prijzig, maar toch wel elke cent waard). De obers schoven de stoel al onder je kont voor je het door had. Die jongens liepen trouwens van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat te buffelen om het ons luie toeristen naar de zin te maken.
Maar zoals alle luxe, wende ook dit snel en we voelden ons al gauw thuis in dit vijf-sterren resort.
Lekker geluierd aan het zwembad, aan het strand en in de Rode Zee. Gesnorkeld en genoten van de luXe en de mooie zeezichten. Dat snorkelen was echt een openbaring voor mij! Ik ben geen held in het water en het heeft me wel moeite gekost om zoveer te komen, maar wat schitterend is dat, zeg! Vandaar dat mensen verslaafd raken aan duiken!
Het koraal was zandkleurig, dat had ik anders verwacht. Maar de prachtige kleuren van al die verschillende vissen, dat is onvoorstelbaar.
Maar ook aan die luxe kwam een eind…Ons laatste ontbijt ik het mooie duikresort
Tijd om afscheid te nemen van Luxor en het Winter Palace Pavillon.
We hebben echt genoten van dit mooie hotel met die sfeer van langvergane glorie. Een van de ochtenden wilden we het internet op. Dat kan in de lobby van het echte oude hotel. We moesten lang wachten op de toegangskaart voor de computer en keken onze ogen uit naar al die idioot geklede toeristen en de heuse schoenenpoetser. Een vrouw wilde op de foto met die knul, maar vertikte het om een fooi te geven. Daar waren wij nogal verontwaardigd over en ik geloof achteraf dat dat de reden was waarom we gratis op het net mochten. Echt leuk, die vriendelijke service!
Met een busje van RealLifeEgypt zijn we naar het Soma Sheraton Beach hotel gereden, aan de Rode Zee, lekker ver weg van de drukte van Hurghada.
Daar aangekomen moesten we wel wennen aan al die luxe. Overal een handtekening zetten met het kamernummer (we zaten all-inclusive, zeer prijzig, maar toch wel elke cent waard). De obers schoven de stoel al onder je kont voor je het door had. Die jongens liepen trouwens van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat te buffelen om het ons luie toeristen naar de zin te maken.
Maar zoals alle luxe, wende ook dit snel en we voelden ons al gauw thuis in dit vijf-sterren resort.
Lekker geluierd aan het zwembad, aan het strand en in de Rode Zee. Gesnorkeld en genoten van de luXe en de mooie zeezichten. Dat snorkelen was echt een openbaring voor mij! Ik ben geen held in het water en het heeft me wel moeite gekost om zoveer te komen, maar wat schitterend is dat, zeg! Vandaar dat mensen verslaafd raken aan duiken!
Het koraal was zandkleurig, dat had ik anders verwacht. Maar de prachtige kleuren van al die verschillende vissen, dat is onvoorstelbaar.
Maar ook aan die luxe kwam een eind…Ons laatste ontbijt ik het mooie duikresort
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Dag 8 en 9
door Marian » zo jan 24, 2010 4:47 pm
Dag 8 en 9
Op naar nog een dagje Cairo in de herhaling. We verbleven in het Hotel Longchamps, in de relatief sjieke wijk Zamalek. Echt een leuk hotelletje, maar je moet wel een adres bij je hebben, want het is niet al te bekend bij de chauffeurs van de zwart/witte taxi’s.
Zomaar wat foto’s van de buurt in Zamalek.
Het gekke hek van de Nederlands Ambassade met de delfsblauwe ballen
We gingen in de herhaling met de lichtshow bij de piramides en het schitterende museum
Maar we hebben ook nog wat nieuwe dingen bekeken: Synagoges en de Koptische buurt
En natuurlijk die onvergetelijke rit in de taxi zonder licht. Dat was na de lichtshow. We hadden dus weer geen adres bij ons, maar voor de show hadden we al een taxi geregeld via een pimp.
‘Any price, lady.’
Dus ik noem een belachelijk lage prijs.
‘No problem.’
(huh??)
‘Do you know Longchamps?
‘Of course’
‘Will you drive us?’
‘No, my brother.’
Nu ja, je krijgt waar je voor betaalt. Een rammelkast met een arme chauffeur die geen woord Engels sprak, geen bloedrelatie had met de pimp en ook al niet wist waar ons hotel zat.
De auto had dus geen enkele verlichting, maar dat weerhield de man niet de snelweg op te gaan.
Wij zaten heen en weer te slingeren tussen angstzweet en gierbuien van het lachen.
Ook hier volgt hopelijk een YouTube op
Al met al was het weer een indrukwekkende reis met veel nieuwe ervaringen.
Op naar nog een dagje Cairo in de herhaling. We verbleven in het Hotel Longchamps, in de relatief sjieke wijk Zamalek. Echt een leuk hotelletje, maar je moet wel een adres bij je hebben, want het is niet al te bekend bij de chauffeurs van de zwart/witte taxi’s.
Zomaar wat foto’s van de buurt in Zamalek.
Het gekke hek van de Nederlands Ambassade met de delfsblauwe ballen
We gingen in de herhaling met de lichtshow bij de piramides en het schitterende museum
Maar we hebben ook nog wat nieuwe dingen bekeken: Synagoges en de Koptische buurt
En natuurlijk die onvergetelijke rit in de taxi zonder licht. Dat was na de lichtshow. We hadden dus weer geen adres bij ons, maar voor de show hadden we al een taxi geregeld via een pimp.
‘Any price, lady.’
Dus ik noem een belachelijk lage prijs.
‘No problem.’
(huh??)
‘Do you know Longchamps?
‘Of course’
‘Will you drive us?’
‘No, my brother.’
Nu ja, je krijgt waar je voor betaalt. Een rammelkast met een arme chauffeur die geen woord Engels sprak, geen bloedrelatie had met de pimp en ook al niet wist waar ons hotel zat.
De auto had dus geen enkele verlichting, maar dat weerhield de man niet de snelweg op te gaan.
Wij zaten heen en weer te slingeren tussen angstzweet en gierbuien van het lachen.
Ook hier volgt hopelijk een YouTube op
Al met al was het weer een indrukwekkende reis met veel nieuwe ervaringen.
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Re: Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door mauser » zo jan 24, 2010 11:05 pm
zo dat is een erg leuk verhaal marian! erg fijn dat het zo naar de zin is geweest. ik zou zeggen, op naar het volgende reisverslag 
PrepareAnotherDiveIdiot 
Ook te bereiken op msn: egypteforum@live.nl
Ook te bereiken op msn: egypteforum@live.nl
-
mauser - Beheerder
- Berichten: 1457
- Geregistreerd: za jan 27, 2007 5:57 pm
- Woonplaats: Breda
Re: Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door lukiam » ma jan 25, 2010 4:40 pm
Ontzettend leuk om met jullie mee te reizen 
Onze aarde heeft genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht (M. Gandhi)
-
lukiam - Moderator
- Berichten: 1659
- Geregistreerd: ma maart 26, 2007 9:44 am
- Woonplaats: Den Haag
Re: Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door Marian » ma jan 25, 2010 9:27 pm
Dank jullie wel ^^
Maar het zal wel het laatste reisverslag van Egypte zijn, voorlopig, ben ik bang. Ik heb een fotoalbum bij de Hema besteld als verjaardagscadeau, ik ben echt reuze nieuwsgierig hoe dat gaat worden!
En nu even die nieuwe YouTube mogelijkheid proberen. (Het heeft 2 uur geduurd om dit korte filmpje te uploaden!!)
Link
Ja hoor, dat lukt!
Nou, wellicht volgen er de komende tijd dan nog meer.
Dit is een zuilenkolom van de Karnak tempel Zo immens groot. En zo leuk dat je dat tegenwoordig zo makkelijk mee naar huis kunt nemen
Maar het zal wel het laatste reisverslag van Egypte zijn, voorlopig, ben ik bang. Ik heb een fotoalbum bij de Hema besteld als verjaardagscadeau, ik ben echt reuze nieuwsgierig hoe dat gaat worden!
En nu even die nieuwe YouTube mogelijkheid proberen. (Het heeft 2 uur geduurd om dit korte filmpje te uploaden!!)
Link
Ja hoor, dat lukt!
Nou, wellicht volgen er de komende tijd dan nog meer.
Dit is een zuilenkolom van de Karnak tempel Zo immens groot. En zo leuk dat je dat tegenwoordig zo makkelijk mee naar huis kunt nemen
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
Re: Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door mauser » ma jan 25, 2010 10:42 pm
kijk das mooi! en ehm, nieuw? bestaat pas een jaar of anderhalf hoor die functie 
en twee uur? of je hebt een heel trage verbinding... of het is die andere optie
en twee uur? of je hebt een heel trage verbinding... of het is die andere optie PrepareAnotherDiveIdiot
Ook te bereiken op msn: egypteforum@live.nl
Ook te bereiken op msn: egypteforum@live.nl
-
mauser - Beheerder
- Berichten: 1457
- Geregistreerd: za jan 27, 2007 5:57 pm
- Woonplaats: Breda
Re: Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door robert » di jan 26, 2010 6:24 pm
Hallo Marian,
Wat een mooie foto`s en een leuk reisverslag.
Blijf er maar lang van nagenieten.
Groetjes, Robert
Wat een mooie foto`s en een leuk reisverslag.
Blijf er maar lang van nagenieten.
Groetjes, Robert
egypte, als vakantie land.
- robert
- Actieve Forumbezoeker
- Berichten: 105
- Geregistreerd: ma sep 03, 2007 5:22 pm
- Woonplaats: haelen
Re: Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door monica » do jan 28, 2010 4:31 pm
Hoi Marian,
Enig verslag.
Als ik het zo zit te lezen wil ik eigenlijks gelijk heen. Nog 1,5 maand dan is het weer zover.
Ik zal mr. Kind de groetjes doen
Trouwens de website gaat per 1 februari de lucht in http://www.taa-oewie.nl/index.php.
Dit is geen toeristensite maar meer dingen die met egyptologie te maken hebben.
Misschien leuk omdat jouw interesse voor egypte ook egyptologie betreft.
Groetjes,
Monica
Enig verslag.
Als ik het zo zit te lezen wil ik eigenlijks gelijk heen. Nog 1,5 maand dan is het weer zover.
Ik zal mr. Kind de groetjes doen
Trouwens de website gaat per 1 februari de lucht in http://www.taa-oewie.nl/index.php.
Dit is geen toeristensite maar meer dingen die met egyptologie te maken hebben.
Misschien leuk omdat jouw interesse voor egypte ook egyptologie betreft.
Groetjes,
Monica
-
monica - Verslaafde forumbezoeker
- Berichten: 206
- Geregistreerd: wo maart 21, 2007 4:06 pm
- Woonplaats: 't Veld
Re: Luxor met mijn nichtje, oktober 2009
door Marian » do jan 28, 2010 10:10 pm
Dank jullie wel. Monique, ik zal die website in de gaten houden.
En Mauser, ik heb net de prijsvraag ingevuld....Ik win nooit wat, maar ik blijf stug proberen
En Mauser, ik heb net de prijsvraag ingevuld....Ik win nooit wat, maar ik blijf stug proberen
We are all but images of our time
-
Marian - Beetje meubilair
- Berichten: 253
- Geregistreerd: do sep 04, 2008 9:13 pm
15 berichten
• Pagina 1 van 1
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast